Wie is Shantah?

Het is nu februari 2018. In de afgelopen tien jaar is er veel gebeurd, ik zou er een boek over kunnen schrijven. In de zomer van 2008 was ik met meerdere top-10 uitgeverijen in gesprek, die geïnteresseerd waren mijn boek te publiceren, maar ik besloot De Nacht dat de Sterren Dansten zelf, rechtstreeks, via deze website te verkopen, omdat ik als onbekende debutant niet moest verwachten iets te verdienen… Ik kon mijn oren niet geloven!

Naïef als ik ben, dacht ik dat het vrij eenvoudig zou zijn, wij leven immers in het digitale tijdperk. Ik had geen idee hoe moeilijk het zou zijn. Toen besefte ik nog niet dat ik, mijn gevoel volgend, een pionier ben. Een schaap dat probeert de literaire dam over te steken… Want mijn roman heeft geen ISBN.

Nu denk je misschien “So what?”, maar de boekenbranche is een machtig systeem, waar grote bedrijven de regels bepalen, én die bedrijven bezitten/controleren ook een flink gedeelte van de mainstream media! Een boek zonder ISBN maakt geen deel uit van dat systeem.


Maar goed, laat ik je vertellen wat vooraf ging. Op ongeveer 40-jarige leeftijd kwam ik “uit de kast”. Ik ben geen homo, maar transgender. Of beter gezegd, want sinds een paar jaar verschijnen er dagelijks allerlei “transgenders” in de media, ik ben een shemale. Al vanaf mijn vroege jeugd voelde ik mij veel meer aangetrokken tot het vrouwelijke, maar mijn vader heeft zijn uiterste best gedaan om “een kerel van mij te maken”. Hetgeen resulteerde dat ik zo’n 30 jaar een dubbelleven heb geleefd.

Shantah Holleman

Contact

Nadat ik in één klap alles verloor dat ik dankzij jarenlang hard werken had opgebouwd, brak er iets, en accepteerde ik mijzelf eindelijk. Waarna de ellende nog groter werd, want mijn zoon – hij was mijn alles, verdween uit mijn leven.

Totaal gebroken besloot ik hem een brief te schrijven, waarin ik de waarheid wilde vertellen, zodat hij het hopelijk zou begrijpen. Ik begon te vertellen over mijn jeugd; over allerlei voorvallen waaruit bleek dat ik voor mijn pubertijd al transgender-gedrag vertoonde, maar ik voelde een sterke aandrang om ’s nachts te schrijven, terwijl de rest van de wereld sliep… And so I did.

Wat er toen is gebeurd, valt met geen pen te beschrijven, want ik heb ‘contact’ gekregen. Ik kan het niet anders omschrijven. Ik leefde in een luchtbel; ’s nachts maakte ik contact, en ging ik terug in de tijd, naar 1145, Occitanië, nu zuidelijk Frankrijk. “Om de waarheid met eigen ogen te zien”. Overdag zocht ik op internet naar aanknopingspunten. Als je het boek leest, zal je begrijpen dat tijdens het schrijven veel kwartjes zijn gevallen, de stukjes passen naadloos, als je het ziet.

Ik voelde dat mijn brief een boek kon, en moest worden; ik moest de inzichten delen met de rest van de wereld!

Mijn doel werd een literaire parel te schrijven, zodat vele honderdduizenden mensen het boek zullen lezen, en de inzichten zich verspreiden. En van de inkomsten zou ik in dat geval goed kunnen leven!

Dat werd mijn doel, het bleek een gigantische opgave.

Opgelucht

Mede door mijn openheid over mijn geaardheid was ik inmiddels werkloos en de vooruitzichten op het vinden van werk waren niet goed. Mijn roman zou mij een nieuw inkomen kunnen geven, als het goed genoeg is.


Ik heb redelijk veel gelezen, altijd op zoek naar literaire parels. Met die algemene kennis ben ik begonnen, en 3,5 jaar later, na eindeloos schrijven, poetsen en polijsten, zoals een beeldhouwer honderden keren over het beeld in wording gaat, was ik eindelijk klaar.

In de zomer van 2008 stuurde ik het manuscript naar de 15 meest bekende Nederlandse uitgevers, maar liefst drie bleken (zeer) geïnteresseerd! Eén van hen is persoonlijk bij mij op bezoek geweest. Hij vertelde dat hij diep onder de indruk was. Het was, volgens hem, het beste manuscript dat hij in zijn carrière voorbij had zien komen.


Ik was zo blij. En opgelucht. Het was gelukt!
De uitgever zat tegenover mij, ik zag de uitdrukking in z’n ogen veranderen. ‘Maar je moet niet verwachten iets te verdienen aan je eerste roman’, zei hij met een zakelijke glimlach. ‘En ook niet aan je tweede roman’, voegde hij er snel aan toe. Daarna vertelde hij dat ik voor de eerste drie jaar ook niets moest verwachten van de opbrengsten van eventuele vertalingen en/of de verfilming. Ik zou wel op TV moeten verschijnen.

Ik kon mijn oren niet geloven, en bij de gedachte om op TV te moeten verschijnen, liepen de rillingen over mijn rug. Ik was er nog niet klaar voor. Ik was niet geïnteresseerd.

fairtrade boeken
De schrijver Chantal

Zelf verkopen

Vandaar dat ik besloot De Nacht dat de Sterren Dansten zelf te verkopen. Ik heb mijn auto verkocht, en m’n ontslagvergoeding gebruikt om het boek te maken tot wat het nu is. “Een parel in boekenland” schreef een lezer in zijn recensie.

De Nacht dat de Sterren Dansten verspreidt zich dankzij enthousiaste lezers, maar het gaat nog langzaam. Een boek heeft een podium nodig, bij voorkeur op TV, terwijl miljoenen kijken en luisteren.  Die kanalen blijken voor mijn roman helaas (nog) onbereikbaar, nu begrijp ik waarom.

Via internet kan ik het grote publiek bereiken, m.n. via betaalde promotie. Solvid, een professioneel financieel bureau, heeft een  bedrijfsstudie gemaakt, op alle punten is de score groen, veilig.

Mocht jij/u kapitaalkrachtig zijn, en begrijpen dat het boek via betaalde internet promotie beslist zal kunnen uitgroeien tot een (groot) succes, neem dan aub contact met mij op, ik wil u graag een  voorstel doen.

De Engelse vertaling stond al op de eerste plaats in de category “New Thinking”! (dankzij een interview met mij op de Amerikaanse “The Authors Show”)

Dat vind ik opmerkelijk nieuws, maar de mainstream media bleven muisstil.

Gelukkig zijn lezers niet stil te houden. Zoals een lezeres schreef in haar recensie; “Ik schreeuw het bijna van de daken!!!…”


I hope you surprise yourself!

Love and Shine,

Shantah (Chantal Holleman)

Door deze pagina te delen via sociale media steun je mij, en steun je een mooie verandering! Deel het met je vrienden!